Missionarissen in China
29 oktober 2009 - 16 januari 2010
Al van bij het einde van de negentiende eeuw drongen missiepaters door tot de verst afgelegen plaatsen in China. Ze stichtten er parochies, bouwden er kerken, scholen, werkplaatsen en ziekenhuizen. En ze maakten er foto’s.
Ze fotografeerden met uiteenlopende bedoelingen: omdat ze trots waren op hun realisaties, als aandenken voor de kloosterorde en de familie, om het ongelooflijke te laten zien, om promotie te maken voor hun zaak via missietentoonstellingen en -publicaties en zeker ook omdat ze het niet konden laten, gewoon voor zichzelf.
De foto’s werden zorgvuldig bewaard en voorzien van commentaar. Het zijn er duizenden. Ondertussen kregen ze een unieke documentaire waarde. Ze tonen het Chinese leven uit een andere tijd. Ze vertolken ook de bewondering, verwondering en de gevoelens van de fotograaf. Het zijn vaak
poëtische foto’s.
De selectie werd samengesteld vanuit een intuïtief aanvoelen, om de kijker de kans te geven met verwondering naar dit China te kijken.
Johan De Vos, Curator
Tentoonstelling29/10/2009 – 16/01/2010Gratis toegang; maandag tot vrijdag 9-17 u, zaterdag 9-12.30 u; gesloten: 02/11 en 24/12/09-02/01/10
zaterdag 31 oktober 2009
vrijdag 18 september 2009
"Mexicaanse Ogenblikken"
Vlaamse overheid
vrijdag 18 september 2009
Op maandag 21 september opent de heer Kris Peeters, Vlaams minister van Buitenlands Beleid, samen met mevrouw Sandra Fuentes-Berain, Ambassadeur van Mexico in België, de fototentoonstelling “Mexicaanse Ogenblikken”.
Deze expositie omvat de 40 meest markante ‘met licht geschreven’ werken van de Fotoclub van Mexico, die dit jaar haar 60ste verjaardag viert. Het tweede luik van de expositie is van de hand van de jonge Vlaamse fotografe Evy Raes. Met haar gevoelige blik en haar passie voor Mexico legt ze de legendarische taxi’s vast van dit land in de fotoreeks “Vocho Verde in Mexico”.
Deze tentoonstelling kadert in de jarenlange samenwerking tussen Mexico en Vlaanderen op cultureel vlak. Naast de vele Mexicaanse tentoonstellingen en muzikale opvoeringen in Vlaanderen is het Centrum Mexicaanse Studiën aan de Universiteit Antwerpen hiervan een belangrijke exponent. Het Departement internationaal Vlaanderen hecht dan ook veel belang aan de verdere uitbouw van deze samenwerking.
De tentoonstelling is nog te bezichtigen tot en met 1 oktober 2009 in het Boudewijngebouw, Boudewijnlaan 30, 1000 Brussel. De toegang is vrij.
vrijdag 18 september 2009
Op maandag 21 september opent de heer Kris Peeters, Vlaams minister van Buitenlands Beleid, samen met mevrouw Sandra Fuentes-Berain, Ambassadeur van Mexico in België, de fototentoonstelling “Mexicaanse Ogenblikken”.
Deze expositie omvat de 40 meest markante ‘met licht geschreven’ werken van de Fotoclub van Mexico, die dit jaar haar 60ste verjaardag viert. Het tweede luik van de expositie is van de hand van de jonge Vlaamse fotografe Evy Raes. Met haar gevoelige blik en haar passie voor Mexico legt ze de legendarische taxi’s vast van dit land in de fotoreeks “Vocho Verde in Mexico”.
Deze tentoonstelling kadert in de jarenlange samenwerking tussen Mexico en Vlaanderen op cultureel vlak. Naast de vele Mexicaanse tentoonstellingen en muzikale opvoeringen in Vlaanderen is het Centrum Mexicaanse Studiën aan de Universiteit Antwerpen hiervan een belangrijke exponent. Het Departement internationaal Vlaanderen hecht dan ook veel belang aan de verdere uitbouw van deze samenwerking.
De tentoonstelling is nog te bezichtigen tot en met 1 oktober 2009 in het Boudewijngebouw, Boudewijnlaan 30, 1000 Brussel. De toegang is vrij.
maandag 14 september 2009
Franse topfotograaf Willy Ronis overleden
Willy Ronis, een van de grootmeesters van de Franse fotografie van de twintigste eeuw, is op 99 jarige leeftijd overleden. Ronis, een zoon van Russisch-joodse vluchtelingen, wordt beschouwd als een stille, dikwijls ironische waarnemer van de medemens.
Hij fotografeerde vaak in Parijs, maar trok ook naar de provincie, om beelden vast te leggen van petanquespelers in Marseille of een tevreden wijnboer in de Gironde.
Ronis behoort tot het kringetje van documentaire fotografen rond Robert Doisneau (1912-1994) en Henri Cartier-Bresson (1908-2004), die het begrip 'humane fotografie' gestalte hebben gegeven. Op zijn 84ste verjaardag portretteerde hij zichzelf nog zwevend aan een valscherm.
Hij fotografeerde vaak in Parijs, maar trok ook naar de provincie, om beelden vast te leggen van petanquespelers in Marseille of een tevreden wijnboer in de Gironde.
Ronis behoort tot het kringetje van documentaire fotografen rond Robert Doisneau (1912-1994) en Henri Cartier-Bresson (1908-2004), die het begrip 'humane fotografie' gestalte hebben gegeven. Op zijn 84ste verjaardag portretteerde hij zichzelf nog zwevend aan een valscherm.
vrijdag 31 juli 2009
Catherine Vuylstekes "Quote" in De Morgen
"Ze zeggen dat fotografen
altijd een eigen stijl
ontwikkelen. Ik geloof dat
ze vooral van elkaar
verschillen in de manier
waarop ze kijken, dat ze
sommige dingen meer en
andere minder zien, Het
heeft niet met de optische
mogelijkheden van hun
dure camera's te maken.
En meer nog dan met hun
ogen is het met hun hart
dat ze kijken. Ze zoeken
altijd en overaal weer
datgene waarvan ze
houden. In landschappen,
situaties, houdingen en
gezichten."
Catherine Vuylsteke in De Morgen
donderdag 9 juli 2009
Adobe Camera Raw 5.4 & Lightroom 2.4
Adobe kondigde recent haar nieuwe ACR update aan, Camera Raw 5.4 voor Photoshop. De vorige versie Raw 5.3 dateert nog maar van maart 2009. Deze nieuwe Raw versie bied je de mogelijkheid om lokaal met een zeer grote flexibiliteit en precisie aanpassingen te doen op de foto. De flexibilieit die ACR biedt, is volgens mij identiek aan de flexibiliteit die Adobe met Lightroom aan ons fotografen aanbiedt.
Wat me ook opvalt is dat Adobe de nieuwe ACR en Lightroom versies samen aankondigt. Een nieuwe Lightroom update komt soms iets later op de markt. Het is voor mij een bevestiging dat de 'believers' in photoshop weer worden beloond. Daarom ben ik nog steeds niet overtuigd van de toegevoegde waarde die Lightroom is, als ik de beelden ook grondig in Photoshop kan bewerken.
Een aankoop van Lightroom zie ik nog steeds niet als een zinvolle aankoop om mijn workflow te verbeteren. Reacties met dezelfde of een andere overtuiging door persoonlijke ervaring zijn steeds welkom.
Wat me ook opvalt is dat Adobe de nieuwe ACR en Lightroom versies samen aankondigt. Een nieuwe Lightroom update komt soms iets later op de markt. Het is voor mij een bevestiging dat de 'believers' in photoshop weer worden beloond. Daarom ben ik nog steeds niet overtuigd van de toegevoegde waarde die Lightroom is, als ik de beelden ook grondig in Photoshop kan bewerken.
Een aankoop van Lightroom zie ik nog steeds niet als een zinvolle aankoop om mijn workflow te verbeteren. Reacties met dezelfde of een andere overtuiging door persoonlijke ervaring zijn steeds welkom.
woensdag 24 juni 2009
De Standaard, Kodak diafilm verdwijnt
Het zat er al een poos aan te komen. Gisteren viel het doek. Journalist Karel De Weerdt schetst de loopbaan van de diafilm in De Standaard.
"Waarom is het niet meer dan logisch dat Kodak na 74 jaar de beste diafilm aller tijden uit productie neemt? Antwoord: omdat het bedrijf dat ruim tien jaar geleden al had willen doen. Op zich heeft deze beslissing niet eens zo veel te maken met de digitalisering, zoals gisteren overal als eerste argument naar voren werd geschoven. Die digitalisering is maar de druppel."
Toen Kodachrome 74 jaar geleden uitkwam, was de film kwalitatief haar tijd ver vooruit. Het gebruik van dia's was populair omdat een eenmalige investering in projector en scherm goedkoper was dan foto's te laten afdrukken. En daarbij ook een veel mooier resultaat had.
Geprojecteerde dia's waren - en zijn nu nog altijd - superieur in beeldkwaliteit ten opzichte van afgedrukte foto's. Alle diafilms werden ontwikkeld met procedés die de fotograaf om de hoek of de ijverige amateur thuis tot een goed einde kon brengen.Procedés die later geüniversaliseerd zouden worden tot het huidige proces E-6.
Behalve Kodachrome. Het unieke aan deze film was dat ze geen kleurstoffen in zich droeg, Het is een drielagige zwart-witfilm waarbij pas tijdens de ontwikkeling de kleurstoffen in de film worden gebracht, in een proces dat even geniaal als omslachtig en duur was.
Door de afwezigheid van kleurstoffen in de film is deze dunner, dus scherper, en beter bestand tegen extreme omstandigheden. Vooral reportagefotografen die maandenlang in zwoele bossen of hete woestijnen ronddoolden, wisten dit te waarderen. Andere diafilms kwamen daar letterlijk niet altijd vlekkeloos door, Kodakchrome wel.
Maar lag Kodachrome bij zijn introductie heel ver voor op alle andere diafilms, die concurrenten zouden ook stelselmatig verbeteren. De andere diafilms waren altijd al goedkoper, werden ook steeds beter, makkelijker en sneller in productie en afwerking. En dit terwijl de hele markt van dia's verkleinde.
Kleurafddrukken van negatieffilm werden ook goedkoper. En ja, geprojecteerde dia's zijn wel mooier, maar je moet dat scherm opzetten en de projector uithalen en de kamer verduisteren. De grote massa had geen zin meer in al dat gedoe. Kortom, de markt voor dia's kromp drastisch en het aandeel van Kodachrome daarbinnen nog meer. Waardoor het ook niet interessant werd om in elk land nog een labo open te houden. Gevolg was dat je ook nog eens langer op je ontwikkelde dia's moest wachten, want ze moesten de film opsturen naar het enige labo ter wereld, in Kansas, VS. Met als gevolg dat er nog minder klanten overbleven. Maar de overblijvers waren wel die-hard fans.
Puur economisch gezien had Kodak er voor de eeuwwisseling al genoeg van. Kodakchrome blijven produceren kostte meer dan het opbracht.
Maar er zat natuurlijk nog wel een prestige kantje aan. De andere diafilms, en dan zeker die uit eigen huis of wat had je gedacht?, waren natuurijk zeer goed ondertussen. Maar erg beroemde fotografen vertelden nog wel graag dat ze Kodachrome toch nog wel zeker de beste diafilm vonden. Dus toch maar effe aanhouden.
Maar nu zelfs de meeste van die grote fotografen zijn overgestapt op digitale fotografie heeft Kodak dan toch maar het doek laten vallen over hun strafste uitvinding. When the story is over, close the book.
Bron: De Standaard.
"Waarom is het niet meer dan logisch dat Kodak na 74 jaar de beste diafilm aller tijden uit productie neemt? Antwoord: omdat het bedrijf dat ruim tien jaar geleden al had willen doen. Op zich heeft deze beslissing niet eens zo veel te maken met de digitalisering, zoals gisteren overal als eerste argument naar voren werd geschoven. Die digitalisering is maar de druppel."
Toen Kodachrome 74 jaar geleden uitkwam, was de film kwalitatief haar tijd ver vooruit. Het gebruik van dia's was populair omdat een eenmalige investering in projector en scherm goedkoper was dan foto's te laten afdrukken. En daarbij ook een veel mooier resultaat had.
Geprojecteerde dia's waren - en zijn nu nog altijd - superieur in beeldkwaliteit ten opzichte van afgedrukte foto's. Alle diafilms werden ontwikkeld met procedés die de fotograaf om de hoek of de ijverige amateur thuis tot een goed einde kon brengen.Procedés die later geüniversaliseerd zouden worden tot het huidige proces E-6.
Behalve Kodachrome. Het unieke aan deze film was dat ze geen kleurstoffen in zich droeg, Het is een drielagige zwart-witfilm waarbij pas tijdens de ontwikkeling de kleurstoffen in de film worden gebracht, in een proces dat even geniaal als omslachtig en duur was.
Door de afwezigheid van kleurstoffen in de film is deze dunner, dus scherper, en beter bestand tegen extreme omstandigheden. Vooral reportagefotografen die maandenlang in zwoele bossen of hete woestijnen ronddoolden, wisten dit te waarderen. Andere diafilms kwamen daar letterlijk niet altijd vlekkeloos door, Kodakchrome wel.
Maar lag Kodachrome bij zijn introductie heel ver voor op alle andere diafilms, die concurrenten zouden ook stelselmatig verbeteren. De andere diafilms waren altijd al goedkoper, werden ook steeds beter, makkelijker en sneller in productie en afwerking. En dit terwijl de hele markt van dia's verkleinde.
Kleurafddrukken van negatieffilm werden ook goedkoper. En ja, geprojecteerde dia's zijn wel mooier, maar je moet dat scherm opzetten en de projector uithalen en de kamer verduisteren. De grote massa had geen zin meer in al dat gedoe. Kortom, de markt voor dia's kromp drastisch en het aandeel van Kodachrome daarbinnen nog meer. Waardoor het ook niet interessant werd om in elk land nog een labo open te houden. Gevolg was dat je ook nog eens langer op je ontwikkelde dia's moest wachten, want ze moesten de film opsturen naar het enige labo ter wereld, in Kansas, VS. Met als gevolg dat er nog minder klanten overbleven. Maar de overblijvers waren wel die-hard fans.
Puur economisch gezien had Kodak er voor de eeuwwisseling al genoeg van. Kodakchrome blijven produceren kostte meer dan het opbracht.
Maar er zat natuurlijk nog wel een prestige kantje aan. De andere diafilms, en dan zeker die uit eigen huis of wat had je gedacht?, waren natuurijk zeer goed ondertussen. Maar erg beroemde fotografen vertelden nog wel graag dat ze Kodachrome toch nog wel zeker de beste diafilm vonden. Dus toch maar effe aanhouden.
Maar nu zelfs de meeste van die grote fotografen zijn overgestapt op digitale fotografie heeft Kodak dan toch maar het doek laten vallen over hun strafste uitvinding. When the story is over, close the book.
Bron: De Standaard.
zondag 14 juni 2009
Arles, 'Les rencontres Arles photographie'
In Arles heeft dit jaar de 40ste editie van het fotografiefestival 'Les rencontres d'Arles photographie' plaats. Een hele zomer lang is Arles ondergedompeld in de wereld der fotografie.
Het festival loopt van 7 juli tot 13 september 2009. Het uitgebreide en gevarieerde programma biedt meer dan 6o tentoonstellingen, evenementen en workshops aan voor het brede geinteresseerde publiek. Als gedreven fotograaf is het een aangename klus om te bladeren door de waaier van aktiviteiten die de organisator bij elkaar heeft gebracht. Het hele zomerprogramma kan je hier bekijken. Een uitstap naar dit festival staat alvast bovenaan mijn verlanglijstje.
Het festival loopt van 7 juli tot 13 september 2009. Het uitgebreide en gevarieerde programma biedt meer dan 6o tentoonstellingen, evenementen en workshops aan voor het brede geinteresseerde publiek. Als gedreven fotograaf is het een aangename klus om te bladeren door de waaier van aktiviteiten die de organisator bij elkaar heeft gebracht. Het hele zomerprogramma kan je hier bekijken. Een uitstap naar dit festival staat alvast bovenaan mijn verlanglijstje.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
